Peyzaj, duralit, yağlı boya, 1984, 41×60 cm. (62×79 cm.)
Provenance: Y. Ö. koleksiyonu, Mİ-GE Sanat Galerisi, 1984
Değerlendirme notu:
Eşref Üren (1897 – 1984) Galatasaray Lisesi’nde Frankofon eğitim ile hayatına başladı. Birinci Dünya Savaşı’nda askere alındı. Dönüşünde ressam olmaya karar vererek Sanayi-i Nefise Mektebi’ne kayıt yaptırmak üzere İstanbul’a gitti. Yaşı büyük olduğu için okula alınmayan Üren, konuk öğrenci olarak Hikmet Onat ve İbrahim Çallı’nın atölyelerine devam etti. Feyhaman Duran, İbrahim Çallı ve Muazzez Bey’den özel resim dersleri aldı.
1928’de Paris’te André Lhote Atölyesi’nde çalıştı. Paris Modern Sanatlar Müzesi’nde izlenimci ve sembolistlerin yapıtlarını inceledi; Vaulliard ve Bonnard etkilendiği sanatçılardı.
1929’da Türkiye’ye döndü. 1930-1938 yıllarında Erzurum ve Sivas öğretmen okullarında resim öğretmenliği yaptı. 1939’da eşi ile birlikte tekrar Paris’e gitti; Lhote ve Othon Friesz atölyelerine devam etti. Dönüşünde Ankara Atatürk Lisesi’ne atandı.
1943’te d Grubu üyeleri arasına katılan Üren, Galatasaray sergilerine, Devlet Resim ve Heykel Sergileri’ne yapıtlarını verdi ve ödüller aldı. CHP Yurt Gezileri kapsamında 1940’da Yozgat’a, 1943’de Ağrı’ya gitti. İlk kişisel sergisini 1945’te İstanbul’da açtı, 1967’de Ankara Doğuş Galerisi’nde de bir kişisel sergi gerçekleştirdi.
1958’de emekli olunca Ankara Maarif Koleji ve Ankara Atatürk Lisesi’nde resim öğretmenliği yapmayı sürdürdü. 1962-63 arası Paris’te incelemelerde bulundu. 1932-1984 yıllarında Milliyet Gazetesi’nde ve 1966’da çıkmaya başlayan Ankara Sanat dergisinde yazıları yayınlandı.
Sanatçı, İzlenimci ve Fovist renk anlayışını ve uyumunu benimsedi. Resimlerinde bir renk cümbüşü yarattı. Yurtdışında ve yurtiçinde seyahat ettiği kentlerin, tatil yerlerinin, kampların, kırsal yörelerin resimlerini yapan Üren’in manzaralarında en büyük yeri, Ankara’nın semtleri, sokakları, yapıları, bağları, bahçeleri ve parkları tutar.
