Leningrad Lomonosov Porselen Fabrikası (LFZ - Leningradski Farforovyi Zavod imeni M.V. Lomonosova) tarafından üretilmiş 1960-1991 arasında üretilmiş pasta tabağı ve 1991-2002 arasında üretilmiş aynı desende fincan ve fincan tabağından oluşan üçlü set.
Her parçanın alt kısmında Lomonosov işareti bulunuyor.
Fincan ve tabağının altında "Made in Russia" yazısı bulunuyor. Bu damga fincan ve tabağının Sovyet dönemi sonrasında ancak fabrika henüz yeniden yapılandırılmadan, yani 1991-2002 arasında üretildiğini ifade ediyor.
Pasta tabağı ise Sovyet döneminde, 1960 sonrasında üretilmiş. Pasta tabağının altında "ВНЕ ГР" ibaresi yer almakta. Bu ibare "Grup dışı" olarak Türkçeye çevrilebilir. Sovyet döneminde, Lomonosov'un ürettiği ürünler, işletmenin fiyatlandırma politikası tarafından belirlenen 1'den 15'e kadar gruplara ayrılmaktadır. Grup dışı ifadesi 1960 sonrasında, bu grupların dışında olan yani sanatsal parametrelerle değerlendirilmesi gereken en üst sınıf ürünler için kullanılmaya başlanmıştır.
Ayrıca yine Sovyet döneminde Lomonosov porselenlerinin altında bulunan damgada birinci sınıf porselen için kırmızı, ikinci için mavi ve üçüncü için yeşil renk kullanılmıştır. Ürünler Kırmızı damgalıdır.
7,5 x 6,5 cm. (Fincan)
12 cm. (küçük tabak)
15 cm. (büyük tabak)
Kondisyon: 10/10
Provenance:
Değerlendirme notu:
1744 yılında kurulan ve uzun yıllar boyunca Rusya İmparatorluğu sarayı ve soylular için yüksek kaliteli porselen ürünlen üreten Imperial Porcelain (IPM), 1905 devrimi sonrasında Ticaret ve Sanayi Bakanlığı'na bağlandı, ancak bu bakanlık fabrikaya en ufak bir ilgi göstermedi. Çalışanların, yıkılmaya yüz tutan dekoratif porselen üretiminin teşvik edilmesi için yardım talepleri cevapsız bırakıldı. İşçilerin sürekli seferber edilmesi ve hammadde eksikliği nedeniyle porselen üretimi bile fiilen durdu.
1917'de Sovyet devrimi gerçekleştikten hemen sonra Mart 1918'de Narkompos (Halk Eğitim Komiserliği) fabrikayı devraldı ve ona para ve yakıt sağladı. Çalışanlar sadece Rus dekoratif porseleninin en iyi geleneklerini korumakla kalmayıp, eski İmparatorluk Fabrikasını "içerikte devrimci, formda mükemmel ve teknik uygulamada kusursuz" ve "kelimenin en yüksek anlamında ajitasyon porseleninin" yapılacağı "tüm Cumhuriyet için dikkate değer bir seramik test laboratuarı" haline getirme emri aldılar.
Halk Eğitimi Komiseri Anatoli Lunatsharski yazılarında bu dönüşümü, "Gürleyen devrimin devasa mücadelesinin porselen gibi kırılgan ve dahası yabancı bir değeri kırması beklenirdi ama bu olmadı" diye ifade ediyordu . İmparatorluk Porselen Fabrikası, Bolşevik rejim tarafından "Devlet Porselen Fabrikası" (GFZ - Gossudarstvennyi Farforovyi Zavod) olarak yeniden adlandırıldı. 1917 ile 1925 yılları arasında fabrikaya bağlı bir seramik okulu kuruldu, yeniden eğitim kursları başlatıldı ve dekorasyon atölyesinin bir yan kuruluşu, eskiden Baron Stieglitz'e ait olan sanat okulunda çalışmaya başladı. Uzun bir aradan sonra porselen yeniden yerli hammaddelerden yapılmaya başlandı ve seramik renkleri de evde üretildi. Fabrikanın müdürü Pyotr Friken'di. Devrimci sendika komitesinin tavsiyesi üzerine işçiler tarafından fabrika müdürü seçilmiş olan Friken yetenekleri ve enerjisi ile en olumsuz dönemlerde bile üretimin devam etmesini sağladı. En önemli ve aynı zamanda en zor görev, dekoratif porselenin tüm ulusu kapsayacak biçimde nasıl tasarlanacağıydı. İlk dönemde ajitatif kitle sanatının eşi benzeri görülmemiş yükselişinde, Alexandre Block'un deyimiyle "devrimin müziği" ortaya çıktı. Porselen, devrimci propagandanın yayılmasında önemli bir araç haline geldi ve "zamanın atmosferini mükemmel bir sanatsal biçimde koruyan" bir belgeye dönüştü.
Tabaklar, çanaklar ve fincanlar, meydanlardaki ve sokaklardaki posterlerde ve duvar resimlerinde görülebilen aynı özdeyişler, aforizmalar ve sözlerle donatıldı. Porselen, saray iç mekanlarının sınırlarını kırdı ve devrimin sesiyle konuşmaya başladı. Artık dekorasyon motifleri, telefon telleriyle çevrili ağır askeri botlar giyen köylüler, zaferden emin bir şekilde karada yürüyen Baltık denizcileri, tüfeklerinin dipçikleriyle çarın ermin pelerinine vuran kızıl ordu askerleri - devrimin tarih sahnesine çağırdığı tüm kahramanlar tarafından sağlanıyordu. Geniş halk kitleleri tarafından beğenilen bu poselenler, üretimin sanatsal yönünün yöneticiliğine atanan Sergei Hekhonin'le birlikte, Sovyet sanatının sembolik değerini yücelten, hem renkleri hem de grafik tasarımlarıyla hassas süslemelerle bezenmiş porselenler üretilmeye başlandı. Fabrika 1925 yılında, Rus Bilim Akademisi'nin 200. yıldönümü vesilesiyle, akademinin kurucusu Mikhail Lomonosov'un adını aldı.
1925'ten başlayarak Lomonosov Porselen Fabrikası, zengin kültürel gelenekleri ve eğitimli iş gücüyle, sosyalist günlük yaşamla uyumlu bir sanat tarzının tarzın temelini oluşturmaya başladı. 1931 yılında ilk sanat laboratuvarı kuruldu ve bir yıl sonra Leningrad Sanatçılar Birliği'nden seçilen Nikolai Suyetin müdür oldu.
Leningrad Lomonosov Porselen Fabrikası (LFZ - Leningradski Farforovyi Zavod imeni M.V. Lomonosova), koleksiyonluk hayvan figürleri ve yemek takımları da dahil olmak üzere pek çok ürün üretti. Bünyesinde kurduğu sanat okullarını da seferber ederek, teknik ve estetiğin birleştirildiği, tüm dünya tarafından kalitesi kabul edilen ürünleri yanında pek çok porselen sanatçısı da yetiştirdi.
Sovyetler Birliğinin dağılması sonrasında varlığını sürdürmek, müze koleksiyonunu korumak ve porselen yapım sanatındaki sürekliliği ve gelenekleri korumak için işletmeyi bir anonim şirkete, "Lomonosov Porselen Fabrikası"na dönüştürüldü. Fabrikanın 2000 çalışanı bu yeni işletmenin kurucu üyeleri oldu.
1993 yılında bu yolla özelleştirilen fabrika, başta ABD ve Japonya olmak üzere Lomonosov mallarına aşina olmayan ülkelere geniş çaplı ihracata başladı. 29 Mayıs 2005 tarihinde, Lomonosov Porselen Fabrikası hissedarları Sovyet öncesi isimleri olan İmparatorluk Porselen Fabrikası'na geri dönme kararı aldı.
Sovyet sonrası ilk ihracat arka damgası kırmızı bir LFZ monogramı ve kırmızı renkte "Made in Russia" damgasıydı. 2002'den sonra, kırmızı veya mavi LFZ monogramı ile birlikte "El Dekorlu, 1744, St. Petersburg, Rusya" ibaresini içeren yeni bir ihracat arka damgası ortaya çıktı. 2005 sonrasında ise çift başlı imparatorluk kartalı ile birlikte "Imperial Porcelain, 1744, St. Petersburg" damgası kullanılmaya başlandı.
-
916 ayar gümüş üzerine altın kaplama. mineli, 6'lı çay kaşığı seti, SSCB, Leningrad üretimi, 1950-1960 dönemi. Orjinal kutusunda. Arka tarafında orak ve bir çekiç bulunan rus yıldızı , 916 damgası ve 3ЛЮ şeklinde yapımcı işareti bulunmaktadır. 11,5 x 2 cm. Takım toplamı 102 gr.
Kondisyon: 10/10
Provenance: S. P. koleksiyonu
-
SSCB askeri sahra telefonu. Üzerinde Rusça "Konuşmanın sonunda ahizeyi kapaktaki sokete yerleştiriniz." ibaresi, içerisinde ise kullanım talimatları yer alıyor. TA-57 serisi, 1957 yılında tasarlandı. Dünyanın en popüler askeri sahra tipi telefonudur. 22 x 16 x 7 cm. 2500 gram ağırlığında.
Kondisyon: 9/10 (Bataryası yok)
Provenance: S.T. koleksiyonu
Değerlendirme notu: TA-57 - SSCB'nin 1957'den beri ürettiği, evrensel bir tür askeri sahra telefonudur. Dünyadaki en popüler telefonlardan biridir. Kablo hatları için iletişim aralığı (kullanılan kablo veya tele bağlı olarak) 40-45 km'den 150-170 km'ye kadar çıkabilmektedir. Ünitenin elektrik gücü, 10 V voltajlı GB-10-U-1.3 pillerden sağlanır. "Krona"nın 9 V pillerini kullanmak da mümkündür. Ağırlığı 2,5 kg.
-
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı’na layık görülmüş olan 2. Moskova Saat Fabrikası üretimi, Slava SDSpr-1 kronometre. Rattrapante (ara zaman ölçer) özelliği sebebiyle çift yelkovanla çalışıyor. Rattrapante özelliği Patek Philipe gibi üst sınıf markaların chronograph olarak adlandırılan çok değerli ve lüks modellerinde mevcuttur. Mekanizma, el işçiliği ile detaylandırılır. Koleksiyoncular arasında çok aranan ve değerli parçalardır. Üretim tarihi, 1980. Model no: 5498 (20 taşlı). Mekanizma seri numarası, 0264124. Gümüş renginde paslanmaz çelik, arka kapak gece mavisi kaplama. Doğruluk sınıfı II. (-/+ ) 40 °C aralığında 30 dakika içinde maksimum hata payı 0,4 sn. Zaman aralıklarını dakika, saniye ve saniyenin onda biri cinsinden ölçmek için tasarlanmıştır. Spor karşılaşmaları ve bilimsel amaçlarla kullanılır. Orijinal kutusu, Kullanım kılavuzu ve evrakları ile birlikte… 54 mm. kalibreli, 6,5 cm. çapında, 230 gr. ağırlığında.
Kondisyon: 10/10
Provenance: M. P koleksiyonu
Değerlendirme notu: İkinci Saat Fabrikası / 2-ЧАС Завод kökleri 1922 yılına uzanan Moskova'da faaliyet gösteren fabrikadır. 1929'da Sovyetler, feshedilmiş iki saat şirketini satın aldı: Dueber-Hampden Watch Company ve Ansonia Clock Company. Ekim 1930'da Birinci Devlet Saat Fabrikası kuruldu ve Dueber-Hampten'den satın alınan ekipmanı kullanarak yeni saatler üretmeye başladı. Kasım 1930'da ise İkinci Saat Fabrikası, Ansonia Saat Şirketi'nden satın alınan ekipmanı kullanarak yeni saatler üretmeye başladı. İkinci Saat Fabrikası, kendisini yeni oluşturulan Birinci Devlet Saat Fabrikası'ndan ayırmak için bu şekilde adlandırıldı. 21 Nisan 1935'te Çalışma ve Savunma Konseyi, İkinci Saat Fabrikası'na, Birinci Devlet Saat Fabrikası'nda üretilen parçalardan cep saatleri monte etmesi talimatını verdi. Cep saati üretimi 2. Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar devam etti ancak fabrika bu konuda sınırlı kalmadı. İkinci Saat Fabrikası ayrıca alarm saatleri, duvar saatleri, araba saatleri ve satranç saatleri de üretti. Savaşın başlamasından kısa bir süre sonra, İkinci Saat Fabrikası saat üretimini tamamen durdurdu, cep saati üretimini büyük ölçüde azalttı ve daha çok zamanlayıcılar, fitiller, havan topları ve diğer teknik askeri teçhizata odaklandı. Yaklaşık 200 fabrika işçisi göreve çağrıldı ve boş pozisyonları kadınlar ve gençler doldurdu. Çalışma günü 12 saate çıkarıldı. 15 Ekim 1941'de savaşın tırmanması sonucunda Çalışma ve Savunma Konseyi fabrikanın Moskova'nın 1000 kilometre doğusundaki küçük bir kasaba olan Chistopol'a taşınması emrini verdi. İlerleyen Alman birliklerine dair artan korkular nedeniyle, Moskova'da kalan birkaç işçi dışında neredeyse herkes tahliye edildi. 1941'in sonlarında Alman kuvvetleri Moskova'dan püskürtüldü ve 23 Ocak 1942'de bir emir, üretim hattındaki bazı makine, ekipman ve teknisyenlerin boşaltılan İkinci Saat Fabrikası'na iade edilmesini emretti. Ekipman ve insan gücü hem Chistopol'dan (İkinci Saat Fabrikası'nın tahliye sonrasında yeniden yerleştiği yer) hem de Zlatoust'tan (Birinci Devlet Saat Fabrikası'nın tahliye sonrasında yeniden yerleştiği yer) geliyordu. 1943 yılında restore edilen fabrika, hükümet unvanıyla anılıyordu: Fabrika 853. 1943-1945 arasında kullanılan mekanizmaya “53” damgası vuruldu. Savaşın sonunda, 1945 yılında fabrika orijinal ismine geri döndü: İkinci Saat Fabrikası. Fabrika logosu bunu yansıtacak şekilde yeniden tasarlandı. 1958'de fabrikanın adı ve logosu İkinci Moskova Saat Fabrikası olarak güncellendi ve 1964'te fabrika bir kez daha Slava ("zafer" anlamına gelen Слава) olarak yeniden markalaştırıldı . Daha sonra üretilen tüm saat ve ürünlerin kadranında bu isim bulundu. İhracat ürünleri ise latin harfleriyle markalandı. Müzayede sunduğumuz kronometre de "Слава" olarak markalanmıştır. Sovyetler Birliğinde kullanılmak üzere üretildiği anlaşılmaktadır.
